امروز بعد از ظهر داشتم از توي طرح حرم تا حرم (!!!) قم رد مي شدم. يه گوشه‏ي خرابه‏ها صحنه‏ي جالبي بود. چند تا گربه داشتند يه گربه سياه ديگه رو مي خوردند. آره مي خوردند. اون گربه سياه نمي دونم به چه دليلي مرده بود ولي جنازه‏ي بدبوي سياهش گوشه ي خرابه هاي طرح حرم تا حرم غوغايي به پا کرده بود. گربه ها با هم دعوا مي کردند. به سر و صورت هم مي زدند و مگس هاي طلايي رنگ هم همين طور ميان دست و پاي اين گربه هاي گرسنه بالا و پايين مي رفتند. کلاغ‏ها هم بالاي ديوار نشسته بودند تا بلکه شايد به اون ها هم چيزي برسه.
صورت گربه ها همه از خون گربه سياهه، قرمز شده بود و از بدن گربه سياهه فقط سر و دمش باقي مونده بود. شکمش رو کاملا خالي کرده بودند. گاهي وقت ها که با هم دعواشون مي شد و روي سر و کله هم مي پريدند خاک بلند مي شد و تمام بدنشون پر خاک مي شد. همين طور روي دل و روده گربه سياهه ولي با اين حال چيزي از اشتهاشون کم نمي شد.

صورت‏هاي خوني، بدن‏هاي خاکي، بوي گند و کثافت، صداي وز وز مگس‏هاي طلايي...

وقتي ما غيبت دوست و برادر و خواهر ديني‏مون رو مي کنيم همين شکلي مي شيم؟!!

   http://clergyman.parsiblog.com/به نقل از وبلاگ دوست عزيزم کلرجي من